Maniok może być niebezpieczny?

manioc-892517_1280

Maniok, czy jest jadalny nie każdy umie odpowiedzieć na to pytanie. Maniok słodki, inny gatunek, nie jest trujący i jest jadalny, jednak maniok jadalny, z czerwoną łodygą, mimo swojej zachęcającej nazwy, nie jest jadalny w całości. Roślina ta pochodzi z Brazylii, jest krzewem, który może osiągnąć ponad dwa metry wysokości. Kwiaty ma bardzo drobne, koloru żółtego, a owoce to małe, ciemne nasionka. W budowie manioka nie można zapomnieć o wymienieniu bulw, które są trujące. Maniok jest bardzo cenioną rośliną na świecie. Uprawiany jest w Ameryce i Afryce, gdzie zaspokaja zapotrzebowanie na żywność. Jest uprawiany na taką skalę, ja w Polsce ziemniak. Z manioka robi się też mąkę, mającą zastosowanie do pieczenia ciast, chleba czy produkcji alkoholu. Z manioka tego gatunku powstaje też tapioka, czyli drobna mączka, przydatna do wyrobów dietetycznych czy w cukiernictwie. Maniok posiada dużą wartość odżywczą- w swoim składzie ma dużo węglowodanów, mikro i makroelementów, oraz witamin. W Polsce nie hoduje się manioku, ponieważ klimat i gleba na to nie pozwala. Odczyn gleby musi być kwaśny, właśnie w Ameryce i w Afryce idealnie sprawdza się podłoże do hodowli tej rośliny. Maniok ma wiele zalet, ale uważać trzeba też na jego trujące właściwości. Toksyczny jest przede wszystkim korzeń, mają one wiele substancji, które pod wpływem odpowiednich warunków przekształcają się w toksyczny cyjanowodór. Cyjanek prowadzi do wielu ciężkich zatruć pokarmowych. Zwykle zatrucie powoduje objawy standardowe, jak przy zatruciu pokarmowym- wymioty, zawroty głowy, gorączkę, omdlenia, ale może być w niektórych przypadkach wyjątkowo groźny i prowadzić nawet do śmierci i to w bardzo krótkim czasie. Istnieje wiele sposobów, aby wykorzystywać maniok w całości, nie trując się jego korzeniami. Obmyślono przetwarzanie rośliny, na przykład przez marynowanie czy gotowanie, które blokuje działanie enzymów, przekształcających w szeregu reakcji chemicznych substancji cyjanogennych do cyjanku. Korzenie też po części tracą swoje trujące właściwości poprzez długotrwałe moczenie ich w wodzie. Tak na przykład ludność biednej części Afryki radzi sobie z toksycznością rośliny i wykorzystuje ją w całości. Trzeba pamiętać jednak, że nawet długotrwałe moczenie manioku w wodzie może ograniczyć jego toksyczność czasem tylko w połowie. Maniok więc, mimo tego, że jest on jednym z produktów, którego uprawa zaspokaja część problemu głodu na świecie, ma wadę jaką jest jego toksyczność, dlatego należy do jego spożycia zawsze podchodzić z rozsądkiem.

Dodaj komentarz